Bijna zestig jaar na de introductie van het concept is burn-out actueler dan ooit. Digitalisering, prestatiedruk en de veelzijdige rollen die mensen zowel thuis als op het werk opnemen, maken dat mentale uitputting op de loer ligt. Toch blijft het voor veel werkgevers en leidinggevenden een moeilijk bespreekbaar thema.
Twee keer per jaar verandert de omschakeling naar zomertijd of wintertijd ons tijdsgevoel.
“Op mijn werk gaat alles goed, en toch… Ik heb de indruk dat er al een tijdje iets niet helemaal klopt. Het is niet zo dat ik te veel werk heb, of te weinig. Dat is het probleem niet. Nee, het heeft eerder te maken met de inhoud, want ik kan mezelf er niet meer in terugvinden. Het werk heeft voor mij geen zin. Het past niet meer bij me. Ik ben al mijn motivatie kwijtgeraakt. Ik voel me enkel nog “uitvoerder”, want het werk moet nu eenmaal gebeuren, maar daar stopt het ook.”
Presenteïsme wordt doorgaans gedefinieerd als het gedrag van een werknemer die ondanks fysieke of psychische gezondheidsproblemen blijft werken, terwijl hij of zij eigenlijk thuis zou moeten blijven.
Je werk niet leuk vinden is één ding. Maar een diepe, oncontroleerbare angst voelen bij het idee om weer aan het werk te gaan is iets helemaal anders: ergofobie, een realiteit die onze volledige aandacht verdient.
